Historia rok po roku

1865

Klub zostaje założony przez graczy którzy uprawiali wcześniejszą odmianę hokeja. Kapitanem zostaje Walter Roe Lymbery który był kapitanem również drużyny hokejowej. Drużyna swoją nazwę przejmuje od boiska na jakim grała i które wciąż nazywa się Forest.

1866

22 marca 1866 odbył się pierwszy zanotowany mecz Forest. Przeciwnikiem był lokalny rywal Notts County. Mecz odbył się na Forest Recreation Ground. Do końca nie wyjaśniona pozostaje sprawa wyniku ponieważ jedni sądzą że padł remis a inny że zwyciężyli zawodnicy Forest 1:0.

1874

Sam Widdowson wprowadził do gry ochraniacze na piszczel. Początkowo był wyśmiewany lecz szybko inni zaczęli go kopiować.

1879

Przenosiny na stadion w Meadows dzielnicy Nottingham. Pierwszy występ w pucharze Anglii, zakończony porażką 1:2 w półfinale z Old Etonians na Kennington Oval.

1880

Kolejne przenosiny tym razem do Trent Bridge. Na boisko krykietowe dzielone z krykietową drużyną Notts County. Dojście do półfinału pucharu Anglii i porażka 0:1 z Oxford Universyty ponownie na Kennington Oval. E. Luntley zostaje pierwszym zawodnikiem Forest który zagrał w reprezentacji. Zawodnik ten reprezentował Anglię przeciwko Szkocji oraz Walii.

1882

Przenosiny tym razem na Parkside, Lenton.

1884

Pierwsze ustawienie klubu: 2 obrońców, 3 defensywnych pomocników oraz 5 zawodników grających z przodu. Formacja ta przypisana jest Sam'owi Widdowson'owi, formacja była standardową dla drużyn na całym świecie aż do 1960.

1885

Forest znów się przenosi tym razem na Gregory Ground, Lenton. Zawodnicy Forest po raz kolejny dochodzą do półfinału pucharu Anglii. W pierwszym
meczu u siebie zremisowali 1:1 natomiast w drugim meczu ulegli Queens Park 0:3.

1886

Dwóch byłych graczy Forest sprezentowało drużynie Woolwich Arsenal Football Club do której się przenieśli komplet strojów. Prezent został odpłacony w roku 1965 kiedy to Arsenal rozegrał mecz na stulecie klubu Nottingham Forest.

1889

Forest w pierwszej rundzie pucharu Anglii zremisowało 2:2. W drugim meczu w Belfaście lepsza okazała się drużyna Linfield która wygrała 3:1. Jednak niespodziewanie Linfield wycofało się z rozgrywek dzięki czemu awansowało Forest. Tym samym Forest stał się jedynym klubem który grał z drużynami ze wszystkich 4 krajów należących do FA.

1890

Następne przenosiny znów do dzielnicy Meadows. Stadion znany był jako Woodwards Field. Porażka 8 marca z Small Heath 0:12 w lidze Alliance to najwyższa porażka w historii Nottingham Forest.

1891

Pierwszy profesjonalny zawodnik pojawia się w Forest. Wygrana w lidze Alliance z 14 zwycięstwami, 3 remisami oraz 5 porażkami na koncie ze zdobytymi 59 bramkami i 22 straconymi. Wygrana z Clapton Orient w wyjazdowym meczu pucharu Anglii 14:0, 5 goli strzelił Higgins. Po raz pierwszy na Forest Ground użyto siatek na bramki, miało to miejsce podczas meczu północ kontra południe.

1892

Awans do Football League Division One i zajęcie 10 miejsca w pierwszym sezonie.

1898

Po raz pierwszy Forest zdobywają puchar Anglii pokonując Derby County 3:1.

1899

Przenosiny na obecny stadion City Ground. Frank i Fred Forman występują w 3 meczach reprezentacji (przeciwko Walii, Północnej Irlandii oraz Szkocji) dokonanie do zostało powtórzone tylko przez Bobby'ego oraz Jack'a Charltona.

1900

Dojście do półfinału pucharu Anglii.

1901

Czwarte miejsce w Division One.

1904

Frank Forman dołącza do zarządu.

1905

19 maja 13 piłkarzy oraz 2 działaczy wyrusza z Nottingham do Argentyny. Pobyt trwał ponad 3 tygodnie podczas których zawodnicy Nottingham rozegrali 8 meczy wszystkie wygrywając, strzelając 56 i tracąc 3 gole.

1906

Forest zajmuje 19 miejsce i spada do Division 2.

1907

Zwycięstwo w Division 2.

1909

Zwycięstwo nad Leicester Fosse 12:0 to najwyższe ligowe zwycięstwo Forest.

1911

Spadek do Division 2.

1913

Grenville Norris rozgrywa swój ostatni mecz w barwach Forest. Zawodnik ten wystąpił w 458 spotkaniach i zdobył 217 goli co jest rekordem klubu.

1918

Wygranie swojej sekcji i pojedynek ze zwycięzcą sekcji północnej Evertonem. Pierwszy mecz na City Ground kończy się remisem a w drugim spotkaniu na Goodison zwycięstwo odnosi Nottingham.

1922

Wygranie Second Division Championship.

1925

Spadek do Division 2.

1936

Harry Wightman zostaje pierwszym menadżerem Forest.

1937

Uniknięcie spadku wyłącznie dzięki ilości zdobytych bramek.

1939

Billy Walker zastępuje Harr'ego Wightman'a na stanowisku menadżera.

1949

Spadek do Division Three (południe).

1951

Awans jako zwycięscy do Division Two. Sezon zakończony z 70 punktami na koncie co wciąż jest rekordem Division (2 punkty za zwycięstwo).

1954

4 miejsce na koniec sezonu w Division Two. Budowa trybuny Trent End.

1957

Awans do Division One. Ukończenie trybuny New East.

1958

Stuart Imlach zostaje pierwszym reprezentantem Szkocji z Forest.

1959

Zdobycie po raz drugi pucharu Anglii. Wygrana w meczu z Luton Town 2:1 na Wembley. Grając przez godzinę w dziesięciu po kontuzji Roy'a Dwight'a który złamał nogę.

1960

Billy Walker rezygnuje z funkcji menadżera, zastępuje go Andy Beattie. Noel Watson sekretarz klubu również odchodzi a zastępuje go Ken Smales.

1961

Ostatni występ Jack'a Burkitt'a, zawodnik ten rozegrał w barwach "The Reds" 503 spotkania. Pierwszy występ w City Fairs Cup i porażka 1:7 z Valencią. Zamontowanie reflektorów na stadionie.

1963

Porażka w 6 rundzie pucharu Anglii z Southampton po 2 meczach dogrywkowych. Johnny Carey zastępuje na miejscu menadżera Andy'ego Beattie'ego.

1964

Młodzieżowa drużyna wygrywa turniej w Holandii. Frank Wignall i Alan Hinton grają w reprezentacji Anglii w meczu z Walią. Po raz pierwszy od 1899 2 zawodników Forest występuje w reprezentacji. Na City Ground rozegrany został półfinał pucharu Anglii między Leeds a Manchesterem United.

1965

Na stulecie klubu zorganizowany został mecz z Valencią (1:1). Ukończono budowę nowej głównej trybuny. Tournee po USA i Kanadzie.

1966

Terry Hennessey i Joe Baker dołączają do klubu za rekordowe stawki.

1967

Osiągnięcie finału pucharu Anglii, porażka 1:2 z Totenhamem na Hillsborough. Drużyna młodzieżowa ponownie wygrywa międzynarodowy turniej w Amsterdamie. Ponowny udział w City Fairs Cup, wygrana z Eintrachtem Frankfurt i porażka z FC Zurich. Kupno Jim'ego Baxter'a z Sunderlandu za nową rekordową sumę 100,000. Rekord frekwencji (49,945) ustalony 28 października w wygranym 3:1 meczu z Manchesterm United.

1968

Główna trybuna zostaje zniszczona przez pożar 24 sierpnia, podczas meczu z Leeds United. 6 kolejnych "domowych" meczy rozegranych zostało na stadionie Notts County Meadow Lane (żadnego zwycięstwa). Powrót na City Ground nastąpił 16 listopada w meczu z Arsenalem, główna trybuna nadal była zamknięta.

1969

Johnny Carey zostaje zastąpiony na stanowisku menadżera przez Matt'a Gillies'a. Tommy Graham zrezygnował z członkostwa w klubie po 40 latach.
Bob McKinlay otrzymał zagrodę za swoje zasługi, ostatni swój mecz rozegrał 15 listopada.

1970

Ian Storey-Moore gra dla Anglii w meczu z Holandią na Wembley. Bramkarz Alan Hill doznał podwójnego złamania prawej ręki w meczu z Evertonem i już nigdy więcej nie zagrał. Dołącza do sztabu szkoleniowego i zostaje asystentem Frank'a Clark'a. Liam O'Kane rozgrywa swój pierwszy mecz dla reprezentacji Północnej Irlandii.

1971

Zainstalowanie rtęciowo-halogenowych reflektorów.

1972

Spadek do Division 2. Matt Gillies rezygnuje ze stanowiska, zastępuje go Dave Mackay. Drużyna młodzieżowa odbywa tournee po Zambii.

1973

Przyjęto nowy znak klubu oraz zaczęto chronić go prawem autorskim. Młodzieżowa drużyna wygrywa międzynarodowy turniej w Bremie, Viv Anderson zostaje wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju. Alan Brown zostaje nowym menadżerem po tym jak do Derby Conty przeszedł Dave Mackay.

1974

Dojście do ćwierć finału pucharu Anglii. Przegrana 3:4 z Newcastle United, ale Football Association zarządził ponowne rozegranie meczu na neutralnym gruncie po tym jak na boisko wbiegli fani Newcastle. Dwóch graczy Forest zostało zaatakowanych. Powtórzony mecz zakończył się remisem 0:0 i potrzebny był kolejny mecz. Spotkanie na Everton's Goodison Park zakończyło się zwycięstwem Newcastle 1:0.

1975

Alan Brown został zwolniony z funkcji menadżer po serii słabych wyników jak na przykład porażka 0:2 z Notts County 28 grudnia. Szóstego stycznia Brian Clough zostaje menadżerem. Sezon Forest kończy na 16 miejscu w Division 2. Młodzieżowa drużyna znów wygrywa turniej w Bremie, tym razem najlepszym graczem turnieju wybrany zostaje John Powell. Nottingham Forest staje się pierwszą angielską drużyną która grała w Katarze (1:1).

1976

Ósme miejsce na koniec sezonu w Division 2. Peter Taylor zostaje asystentem Clough'a. Wygrana w angielsko-szkockim pucharze, wygrana z Leyton Orient 5:1 w dwumeczu.

1977

Trzecie miejsce na koniec sezonu zaraz za Wolves oraz Chelsea i awans.

1978

Forest wygrywa pierwszą ligę, prowadząc prawie przez cały sezon. Wygrywa również Puchar Ligi po meczach z Liverpoolem. Po raz pierwszy angielska drużyna zdobywa jednocześnie puchar ligi i mistrzostwo kraju. Kenny Burns zostaje wybrany przez dziennikarzy piłkarzem roku. Peter Shilton otrzymuje nagrodę od Football Association za piłkarza roku a Tony Woodcock otrzymuje młodzieżową wersje tej nagrody. Brian Clough po zdobyciu 4 tytułów menadżera miesiące zostaje menadżerem roku. John Robertson wygrywa nagrodę ITV za najlepszą bramkę roku. Tony Woodcock zostaje wybrany przez trenerów najlepszym graczem roku. Frank Clark strzela swoją jedyną ligową bramkę w meczu z Ipswich. Forest wypuszcza nagranie pod tytułem "We've got the whole world in ours hands"


1978/79

Ponowne zdobycie pucharu ligi po pokonaniu 3:2 Southampton na Webley Zdobycie europejskiego pucharu w Monacium po pokonaniu Malmo. Pierwszy milionowy transfer w Wielkiej Brytania to przejście Trevor'a Francis'a z Birmingham City do Forest. Ukończenie trybuny Executive.

1979/80

Ponad 80 spotkań rozegranych w sezonie. Ponowne zdobycie pucharu europy po zwycięstwie 1:0 z Hamburgem w Madrycie. Dojście do finału pucharu ligi i porażka 0:1 z Wolves. Tony Woodcock odchodzi do FC Cologne. Trevor Francis doznaje poważnej kontuzji która wyklucza go z finału pucharu europy. Zdobycie UEFA Super Cup po pokonaniu w dwumeczu Barcelony.

1980/81

Tournee po USA, Kanadzie i Kolumbii. Forest kupuje pierwszych zagranicznych zawodników Raimondo Ponte i Eainar'a Aas'a. Przegrana w międzynarodowym turnieju w Tokio z Nacional Montevideo 0:1. Porażka w UEFA Super Cup z Valencią. Wyeliminowanie z pucharu europy przez C.S.K.A Sofia. Zakończenie sezonu na 7 miejscu i brak udziału w europejskich pucharach.

1981/82

Kilku znaczących zawodników odchodzi z klubu co skutkuje słabym sezonem zakończonym na 12 miejscu.

1982/83

Peter Shilton odchodzi, zastępuje go Hans Van Breukelen z Holandii. Wygranie turniejów przed sezonowych w Norymberdze i Huelva. Forest zajmuję 5 miejsce na koniec i kwalifikuje się do europejskich pucharów. Einar Aas po ciężkiej kontuzji rezygnuje z piłki nożnej.

1983/84

Zakończenie sezonu na 3 miejscem z rekordem strzelonych goli 76. Udział w pucharze UEFA, pokonanie Vorwaerts, PSV Eindhoven oraz Celticu Glasgow i porażka w półfinale z Anderlechtem. Van Breukelen przenosi się do Holandii. Ian Wallace przenosi się do FC Stade Brestois. Klub odbywa tournee po Australii na koniec sezonu.

1984/85

Więcej zmian personalnych. Viv Anderson przechodzi do Arsenalu. Natomiast do klubu przychodzi Johnny Metgod z Realu Madryt oraz Franz Carr z Balckburn. Porażka w pierwszej rundzie pucharu UEFA z FC Bruges. Udział w pierwszym meczu transmitowanym na żywo w telewizji (porażka z Totenhamem 1:2). Koniec sezonu na 9 miejscu.

1985/86

Wiele zmian w drużynie. Przyszli: Neil Webb, Ian Butterworth, Stuart Pearce, i Brian Rice, powrócił również John Robertson z Derby. Odeszli: Paul Hart, Kenny Swain, Steve Hodge, Steve Wigley, Jim McInally i Peter Davenport. Zakończenie sezonu na 8 miejscu. Mecz towarzyski przegrany 0:4 z PSV Eindhoven. Po meczu najwięcej mówiło się o 2 zawodnikach PSV byli to: Ruud Hullit oraz Marco Van Basten.

1986/87

Forest na krótki czas prowadzi w lidze jednak na koniec sezonu zajmuje 8 miejsce. Colin Walsh i Ian Butterworth opuszczają klub. Dochodzą: Paul Wilkinson, Colin Foster i Kjetil Osvald.

1987/88

Osiągniecie półfinału pucharu ligi i porażka z Liverpoolem. Trzecie miejsce na koniec sezonu. Wygranie Football League centenary tournamen oraz turnieju w Machesterze. Rezerwy po raz pierwszy wygrywają Central League.

1988/89

Forest staje się pierwszym zespołem który wygrał 2 finały na Wembley w jednym sezonie. The Littlewoods Cup(puchar ligi) zdobyty po pokonaniu 3:1 Luton Town oraz Simond Cup zdobyty po zwycięstwie 4:3 na Evertonem. Trzecie miejsce na koniec sezonu, lecz wszystko znalazło się w cieniu tragedii jaka zdarzyła się na Hillsborough gdzie podczas półfinału pucharu Anglii zginęło 95 fanów Liverpoolu. Mecz został powtórzony na Old Trafford gdzie Liverpool łatwo wygrał 3:1.

1989/90

Forest znów zdobywa Littlewoods Cup pokonując Oldham Athletic na Wembley 1:0 (po raz pierwszy użyto miejsc siedzących). Forest sezon kończy na 9 miejscu, a menadżer Brian Clough został uhonorowany przez Uniwersytet w Nottingham.

1990/91

Nottingham Forest w finale pucharu Anglii przegrywa z Totenhamem 1:2. Zakup Roy'a Keane'a za jedyne 15,000 funtów z irlandzkiego klubu Cobh Ramblers. Pięciu zawodników znajduje się w kadrze Anglii na tournee po Australii i Nowej Zelandii. Brian Clough zostaje odznaczony Orderdem Imperium Brytyjskiego za zasługi dla piłki nożnej.

1991/92

Wydano 5 milionów na nowych graczy :Carl Tiler, Teddy Sheringham i Kingsley Black. Ponownie Nottingham Forest dochodzi do 2 finałów na Wembley. Tylko jeden jest zwycięski 3:2 z Southampton, W finale pucharu ligi lepszy okazuje się Machester United. Roy Keane zostaje wybrany najlepszym młody graczem roku. Stuart Pearce i Nigel Clough znajdują się w kadrze Anglii na mistrzostwa europy w Szwecji. Des Walker zostaje sprzedany do Sampdori.

1992/93

Dramatyczny sezon dla Nottingham Forest. Brian Clugh rezygnuje ze stanowiska. Zespół kończy w dole tabeli i spada. Teddy Sheringham opuszcza zespół po 3 meczach. Nigel Clough, Roy Keane i Gary Charles opuszczają klub na koniec sezonu. Były zawodnik Forest Frank Clarke zostaje 9 menadżerem Forest.

1993/94

Forest awansowało do Division One po słabym początku lecz dobrym końcu tylko 3 porażki w ostatnich 32 meczach. Zostało sprowadzonych 8 nowych graczy. Stan Collymore zostaje kupiony za rekordową sumę 2.2 miliona funtów.

1994/95

Latem Frank Clarke znów bije rekord transferowy tym razem kupując reprezentanta Holandii Bryan'a Roy'a z Foggio za 2.5 miliona funtów. Forest kończy sezon na 3 miejscu i kwalifikuje się do pucharu UEFA. Kilka pamiętnych występów wygrane ze Spurs 4:1, Scheffield Wednesday 7:1 i Machesterem United 2:1. Ligowa forma nie zostaje potwierdzona w pucharach. Forest odpada szybko z 2 pucharów po porażkach z Millwall i Crystal Palace. Sezon kończy się serią 13 nieprzegranych meczy. Stan Collymore chcę opuścić klub.

1995/96

w końcu Stan Collymore opuszcza klub i przenosi się za rekordową sumę 8.5 miliona funtów do Liverpoolu. Wielu kibiców uważa że był on najlepszym strzelcem Forest, lecz jego zachowanie pod koniec pobytu na City Ground sprawiło że gdy powrócił na City Ground spotkał się z bardzo niemiłym przyjęciem. Kevin Campbell i Chris Bart-Williams dołączają do klubu każdy za 2.5 miliona funtów, do klubu dołącza również Andrea Silenzi za 1.8 miliona z Torino. Były reprezentant Włoch stara się być najlepszym strzelcem zespołu lecz mu się to nie udaje. Przychodzą również Richard Irving i Alan Fettis, odchodzą natomiast Lars Bohinen i Carl Tiler. Odpadnięcie z Coke Cup po porażce z Bradford City. Dojście do 6 rundy pucharu Anglii. Ligowa forma jest słabsza od tej z poprzedniego roku lecz Forest plasuje się na koniec na 9 miejscu. To gwarantuje miejsce w pucharze UEFA. Forest przegrywa w półfinale z późniejszym zwycięzcą Bayernem Monachium. Stuart Pearce zostaje odznaczony po 10 latach spędzonych w klubie. Forest po bardzo ciekawej grze pokonuje Newcastle 6:5.

1996/97

Sezon 96/97 zaczął się dobrze od wygranej 3:0 z Coventry City lecz szybko nastąpiła zmiana i Forest zakończyli sezon w dole tabeli odnosząc tylko 5 zwycięstw w całym sezonie. Dean Saunders kupiony z Galatasaray mylił się w wielu dogodnych okazjach. Kevin Campbell wraz z Alfem Inge Halandem zostali najlepszymi strzelcami klubu. Obaj zdobyli tylko 6 bramek! W pierwszym meczu Campbell ustrzelił hattricka. Steve Stone doznał poważnej kontuzji która wykluczyła go z gry w całym sezonie. Frank Clarke zrezygnował w połowie grudnia i został zastąpiony przez kapitana drużyny Stuart'a Perce'a. "Psycho" dobrze rozpoczął swoją prace przegrywając tylko raz w 8 meczach. Otrzymał nagrodę menadżera miesiąca. Jednak drużyna odnosiła za wiele remisów a potrzebne były zwycięstwa. Forest ustaliło rekord Premiership 16 meczy bez zwycięstwa. Ważnym wydarzeniem było również to że do klubu wkroczył akcjonariusz który przyjął oferty sprzedaży i z klubu odeszli : Nigel Wray, Irving Scholar i Phil Soar. Długi Forest przejęło konsorcjum, zaplanowało budowę nowej głównej trybuny oraz wprowadzenia Forest na giełdę. Dokonały się też inne zmiany personalne Andrea Silenzi wrócił do Włoch na wypożyczenie. Reprezentant Holandii Pierre Van Hoojidonk przeszedł z Celticu Glasgow do Forest za nową rekordową sumę 3.5 miliona, Ian Morre został kupiony z Tranmere za 1 milion, wypożyczony z Celticu na 2 miesiące został Brian O'Neill.

Autor: jokesej